Waarom Endurance?
Ver voordat ik mijn eigen paard kocht kwam ik via een artikel in een tijdschrift in aanraking met het endurance rijden. Een van de foto’s bij het artikel is me tot op de dag van vandaag bijgebleven: mooi afgetrainde paarden in kleurige outfits, keurig op een rijtje achter elkaar in draf op een eeuwenoude stenen boogbrug over een riviertje ergens in Frankrijk. Vanaf dat moment las ik alles wat ik vinden kon over endurance rijden, ik werd lid van de Endurance Vereniging, die toen nog Dutch Endurance Riders heette, ging vrijwilligen en groomen op verschillende wedstrijden in Nederland.
Mijn vrijwilligers en groom ervaring
Met veel ervaring in het groomen van zowel spring-, dressuur- als eventing paarden op (inter)nationale wedstrijden, ervaar ik het groomen van endurance paarden, met name op de grote internationale wedstrijden, als de overtreffende trap van groomen. Als groom maak je in de endurance onderdeel uit van een team; een team dat een serieuze factor van belang speelt in het al dan niet slagen van paard én ruiter. Hun to-finish-is-to-win is een overwinning van het hele team. En dat is zo gaaf! Soms denk ik dat ik het groomen misschien nog wel leuker vind dan het zelf rijden van wedstrijden.
Mijn wedstrijdervaring
In 2004 kocht ik mijn eerste eigen paard, Bajou. Bajou was een strijder; een kwaliteit die hij zowel voor als tegen mij wist in te zetten. We schopten het tot klasse 3 startgerechtigd. Diddo, de bonte kindermagneet, liep fluitend door de klasse 1. Ik startte tweemaal in een klasse 2, maar beide keren heb ik de wedstrijd niet af kunnen maken. In 2019 kocht ik Niallan. Ik maakte hem zelf zadelmak, maar helaas is hij nooit op wedstrijden verschenen. Mijn huidige paard, Mischuk, is een gevoelig ventje. Inmiddels is hij zeven en zo goed als zadelmak. Ik moet nu kilometers gaan maken wil ik ooit zelf te paard over die boogbrug ergens in Frankrijk rijden.
Waarom Barchem organiseren?
Als ik heel eerlijk ben heeft het organiseren van wedstrijden mij nooit getrokken. In mijn beleving kost het organiseren van wedstrijden veel tijd, is altijd gedoe en een (financieel) risico. Nu Mischuk in Barchem staat en ik zelf recent ook naar de Achterhoek ben verhuisd, Endurance Winterswijk de organisatie van Endurance Barchem niet langer voortzet, voel ik mij geroepen de organisatie handschoen toch op te pakken. Ik kan vanuit het perspectief van een ruiter, een groom en een vrijwilliger naar een wedstrijd kijken. Dat moet ik ergens ten voordele van de organisatie kunnen inzetten, toch? Samen met Marja, Patricia en Arthur heb ik er het volste vertrouwen in dat wij in 2027 een fantastische editie Endurance Barchem gaan opzetten. D’ran!